Հայաստանում սեփականաշնորհման գործընթացը մեկնարկեց 1991 թ.

ՀՀ անբաժանելի մաս հանդիսացող Արծվաշենը հանձնվեց (փոխանակվեց) 1992 թ. օգոստոսին: Դա նշանակում է, որ Արծվաշենի հանձնման (փոխանակման) պահին արծվաշենցիներից շատերն արդեն սեփականաշնորհել էին իրենց պատկանող հողատարածքները և այլ անշարժ գույքը: Վերջիններիս սեփականության վերաբերյալ ողջ տեղեկատվությունը պետք է պահպանված լինի ՀՀ Ազգային արխիվում, հետևաբար,այն հիմք է հանդիսանալու նոտարներում և Կադաստրի կոմիտեում` Արծվաշենի հողատարածքների և այլ անշարժ գույքի հնարավոր առուվաճառքի համար:

Այլ կերպ ասած, եթե ՀՀ քաղաքացին (օրինակ, ես) ցանկանա Արծվաշենում անշարժ գույք գնել, ապա այն պետք է գնի անխոչընդոտ: Ըստ այդմ, ի՞նչն է խանգարում սկզբունքային քաղաքացիներին Արծվաշենում հողատարածքներ գնել և, իրավական առումով, տեր կանգնել իրենց սեփականությանը:

Ավելին` կարելի է, չէ՞, գտնել Հայաստանին օգնել ցանկացող օտարերկրացիների, որոնք կհամաձայնեն Արծվաշենում հողատարածքներ գնել և տեր կանգնել իրենց սեփականությանը: Հայաստանի համար սա անգնահատելի օգնություն է:

Օրինակ, ես պատրաստվում եմ Արծվաշենում օրինական ընթացակարգով հողատարածք գնել և տեր կանգնել իմ սեփականությանը:

Վերջերս կարծիք էի հայտնել, որ Արծվաշենի վերադարձի համար ՀՀ իշխանությանն անհրաժեշտ է աշխատեցնել:

Իշխանությանն աշխատեցնելու համար մարդկային, գաղափարական, նյութական ռեսուրսներ են անհրաժեշտ, ինչպես նաև կրեատիվ առաջարկներ և գործելաոճ:

Առաջարկածս օրինակը հենց դրա մասին է:

Կարեն ՀԵՔԻՄՅԱՆ

Մեկնաբանություններ